ຫລັກທຳມະເບື້ອງຕົ້ນໃນທາງພຣະພຸດສາສະໜາທີ່ເປັນຮາກຖານສຳຄັນໃນການດຳເນີນຊີວິດໃຫ້ມີຄວາມສຸກ ຄວາມສະຫງົບ ແລະ ນຳໄປສູ່ຄວາມຈະເລີນກ້າວໜ້າ ມີຫລາຍໝວດໝູ່ນຳກັນ ແຕ່ໝວດຫລັກທີ່ເປັນຫົວໃຈແລະເຂົ້າໃຈງ່າຍທີ່ສຸດ ມີດັ່ງນີ້:
- ເບນຈະສິນ ແລະ ເບນຈະທຳ (ຂໍ້ປະຕິບັດພື້ນຖານຂອງຄວາມເປັນມະນຸດ)
ເປັນຫລັກທຳທີ່ຊ່ວຍຄວບຄຸມຄວາມປະພຶດທາງກາຍແລະວາຈາໃຫ້ຢູ່ໃນຄວາມຮຽບຮ້ອຍ ບໍ່ບຽດບຽນຜູ້ອື່ນ
ເບນຈະສິນ (ຂໍ້ເວັ້ນ 5 ປະການ):
- ເວັ້ນຈາກການຂ້າສັດຕັດຊີວິດ: ບໍ່ເຮັດຮ້າຍຫລືບຽດບຽນຊີວິດຜູ້ອື່ນ ມີຄວາມເມດຕາກະລຸນາ
2. ເວັ້ນຈາກການລັກຊັບ: ບໍ່ຫຍິບສວຍສິ່ງຂອງທີ່ເຈົ້າຂອງບໍ່ໄດ້ໃຫ້ ຊື່ສັດສຸດຈະຫລິດ
3. ເວັ້ນຈາກການປະພຶດຜິດໃນກາມ: ບໍ່ລະເມີດໃນຄູ່ຄອງຂອງຜູ້ອື່ນ ຮູ້ຈັກຄວບຄຸມຊັ່ງໃຈ
4. ເວັ້ນຈາກການເວົ້າບໍ່ຈິງ: ບໍ່ເວົ້າຕົວະ ຫລອກລວງ ຫລືເວົ້າຄຳຫຍາບ ເວົ້າສໍ່ສຽດ
5. ເວັ້ນຈາກການດື່ມນ້ຳເມົາ: ບໍ່ເສບສຸລາແລະສິ່ງເສບຕິດໃຫ້ໂທດ ຊຶ່ງເປັນສາເຫດໃຫ້ຂາດສະຕິ
ເບນຈະທຳ (ຄຸນນະທຳ 5 ປະການທີ່ຄວນປະຕິບັດເສີມ):
- ຄວາມເມດຕາແລະກະລຸນາ
2. ການປະກອບອາຊີບສຸດຈະຫລິດ
3. ຄວາມສຳລວມໃນກາມ (ມີຄວາມຊື່ສັດໃນຄູ່ຄອງ)
4. ຄວາມສັດຈິງ (ເວົ້າຄວາມຈິງ ຮັກສາສັດວາຈາ)
5. ຄວາມມີສະຕິສຳປະຊັນຍາ
ໄຕຣສິກຂາ (ຫລັກການພັດທະນາຊີວິດ 3 ປະການ)
ເປັນແນວທາງໃນການຝຶກຝົນແລະພັດທະນາຕົນເອງໃຫ້ຫລຸດພົ້ນຈາກຄວາມທຸກແລະດຳເນີນຊີວິດຢ່າງມີປັນຍາ
ສິນ: ການຄວບຄຸມຄວາມປະພຶດທາງກາຍແລະວາຈາໃຫ້ຮຽບຮ້ອຍ ບໍ່ສ້າງຄວາມເດືອດຮ້ອນໃຫ້ຕົນເອງແລະຜູ້ອື່ນ
ສະມາທິ: ການຝຶກຈິດໃຈໃຫ້ຕັ້ງໝັ້ນ ສະຫງົບ ບໍ່ຟຸ່ງຊ່ານ ມີຄວາມແນ້ວແນ່ໃນການເຮັດວຽກງານຫລືການດຳເນີນຊີວິດ
ປັນຍາ: ຄວາມຮູ້ເທົ່າທັນຄວາມເປັນຈິງຂອງຊີວິດແລະໂລກ ເຮັດໃຫ້ສາມາດແກ້ໄຂບັນຫາຕ່າງໆ ໄດ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ
ອິດທິບາດ 4 (ຫລັກທຳແຫ່ງຄວາມສຳເລັດ)
ເປັນແນວທາງໃນການປະຕິບັດງານຫລືການສຶກສາຮ່ຳຮຽນໃຫ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍທີ່ຕັ້ງໄວ້
ສັນທະ: ມີໃຈຮັກແລະຍຶດຖືໃນສິ່ງທີ່ເຮັດ
ວິຣິຢະ: ມີຄວາມພຽນພະຍາຍາມ ບໍ່ຫຍໍ້ທໍ້ຕໍ່ອຸປະສັກ
ຈິດຕະ: ມີຄວາມເອົາໃຈໃສ່ ຈົດຈໍ່ ແລະຮັບຜິດຊອບໃນໜ້າທີ່
ວິມັງສາ: ມີການໃຊ້ປັນຍາຕຣຶກຕຣອງ ກວດສອບ ແລະປັບປຸງພັດທະນາງານຢູ່ສະເໝີ
ພຣົມວິຫານ 4 (ທຳສຳລັບຜູ້ໃຫຍ່ ຫລື ທຳປະຈຳໃຈໃນການຢູ່ຮ່ວມກັບຜູ້ອື່ນ)
ເປັນຫລັກທຳທີ່ສ້າງຄວາມສຳພັນອັນດີງາມແລະຢູ່ຮ່ວມກັນໃນສັງຄົມຢ່າງມີຄວາມສຸກ
ເມດຕາ: ຄວາມຮັກແລະຄວາມປາດຖະໜາດີໃຫ້ຜູ້ອື່ນມີຄວາມສຸກ
ກະລຸນາ: ຄວາມສົງສານ ຢາກຊ່ວຍເຫລືອໃຫ້ຜູ້ອື່ນພົ້ນທຸກ
ມຸທິຕາ: ຄວາມຍິນດີເມື່ອຜູ້ອື່ນໄດ້ດີຫລືມີຄວາມສຸກ (ບໍ່ອິດສາບັງບຽດ)
ອຸເບກຂາ: ຄວາມວາງໃຈເປັນຄົນກາງ ຮູ້ຈັກມອງຕາມຄວາມເປັນຈິງເມື່ອເກີນກຳລັງທີ່ຈະຊ່ວຍເຫລືອ
